Ο Παλιάτσος και η Κούκλα

Ένα παραμύθι, μια ιστορία που υμνεί τη φίλια….

την έννοια του «μοιράζομαι», την άνευ όρων και ορίων αγάπη. Με αισθητική που παραπέμπει στο Μαύρο Θέατρο της Πράγας και τη διαχρονική γοητεία των παραστάσεων του αξέχαστου Μαρσέλ Μαρσώ. Βασικά εργαλεία για αυτό το βουβό παραμύθι αποτελούν η μιμική, ο χορός, η μουσική και οι ήχοι , οι σιωπές.

Σύλληψη - Σκηνοθεσία
Βάσια Βασιλείου

Η ΠΛΟΚΗ :

Ισόβιος εργάτης του τσίρκου, ο Παλιάτσος απολαμβάνει τα καθημερινά χειροκροτήματα των θεατών, αλλά όταν τα φώτα σβήνουν μένει μόνος… Ώσπου, ένα βράδυ, εκεί που σκοτώνει την ώρα του, πέφτει πάνω σε μια Κούκλα. Αμέσως σκέφτεται ότι αυτή θα μπορούσε να διώξει την ανία, το φόβο και τη μοναξιά του, να γίνει η ιδανική του παρέα.

Η Κούκλα, βέβαια, όσο υπέροχη κι αν είναι, δεν παύει να είναι ψεύτικη. Δεν μπορεί να του δώσει όσα ζητά, δεν γίνεται να τον καταλάβει, ούτε να μοιραστεί με τον Παλιάτσο στιγμές και συναισθήματα. Ή μήπως όχι;

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ :

Αρχικά έγραψα μια σειρά δράσεων που εξελίχθηκαν σε μια σειρά από κολάζ εικόνων. Ο ήρωας μου ο Παλιάτσος του τσίρκου, βιώνει την απόλυτη μοναξιά. Στερείται την παρεά, τη φιλία, την αγάπη, το μοίρασμα, τη χαρά της ζωής. Δεν μιλάει. Οι εικόνες ζωντανεύουν με την κίνηση, την έκφραση, και τη μουσική. Η συνάντηση του με την Κούκλα είναι καθοριστική.  Χορεύουν την ευτυχίας τους, δε χρειάζεται να μιλήσουν ! Στη πρόβα γνωρίζαμε την κεντρική ιδέα της κάθε εικόνας , και αρχικά απλά άφηνα τα σώματα να αφομοιώσουν τη δράση τους μέσω του ήχου και της μουσικής, έτσι δημιουργείτο ο πυρήνας. Με βάσει αυτό τον πυρήνα προσέθετα τη φόρμα της κίνησης, απόλυτα μετρημένη πια , και χορογραφημένη. Η μάσκα του προσώπου απέκτησε επίσης φωνή. Χωρίς τις λέξεις χρειάστηκε μερικές φορές να συσπαστεί εώς και υπερβολικά, μέχρι να επέλθει η σχετική αφαίρεση, έτσι ώστε να μην αγγίζει το γκροτέσκ.

Δεν είχα ούτε μια στιγμή αμφιβολία, ότι στο κοινό θα λείψουν οι λέξεις, ή ότι θα χρειαζόταν κάποιες επεξηγήσεις για να παρακολουθήσει τη παράσταση. Το αντίθετο. Στο τέλος κάθε παράστασης, προσφέρω στο κοινό “Το βιβλίο των Εντυπώσεων “ για να καταγράψει την εμπειρία του, ακριβώς την ώρα που την βίωσε. Το κοινό διάβασε τη γλώσσα του σώματος και τη μάσκα του προσώπου. Η γλώσσα αυτή του είναι πιο γνώριμη και από τις λέξεις. Οι σιωπές ακουγόντουσαν στο κοινό, δίχως οι λέξεις να προιδεάζουν για κάτι άλλο. Γράφουν ότι έτσι μοιραστήκαμε μαζί τους ατόφια τα συναισθήματα και αυτό ήταν η ανταμοιβή του όλου εγχειρήματος.

Συντελεστές:

Σύλληψη – σκηνοθεσία- Χορογραφίες : Βάσια Βασιλείου
Επί Σκηνής: Aγάπη Βατιάνου , Βάσια Βασιλείου
Υπεύθυνος Παραγωγής: Γιάννης Τσούκας
Φωτογραφία και Promo Teaser* : Tάκης Χρυσικός

Άλλες παραστάσεις

Είμαι διαφορετικός

Είμαι διαφορετικός Η δύναμη της ενστικτώδους έκφρασης, ξεπέρασε κάθε εμπόδιο Τον Σεπτέμβριο του 2013, ξεκίνησα να διδάσκω εθελοντικά θέατρο και θεατρικό παιχνίδι, σε μια ομάδα

Περισσότερα »

Αυτόχειρας

Αυτόχειρας “Έχω μέσα μου έναν κόσμο, που δε θα γεννηθεί ποτέ..” Ο Αυτόχειρας είναι να μια σκηνική σύνθεση που προβάλλει το πορτραίτο μιας νέας γυναίκας που πάσχει

Περισσότερα »